Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή (ΓΑΔ)

Τι είναι η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή (ΓΑΔ);

Η Γενικευμένη Αγχώδης Διαταραχή (ΓΑΔ) περιγράφει την εκτεταμένη, μη ρεαλιστική ανησυχία και ένταση, ακόμα και αν δεν υπάρχει αφορμή για την πρόκλησή της. Θεωρείται ως η «πυρηνική» Αγχώδης Διαταραχή. Η έναρξή της είναι σταδιακή σε σύγκριση με τις Κρίσεις Πανικού. Οι πάσχοντες αναφέρουν ότι αισθανόταν «ανήσυχοι» σε ολόκληρη την ζωή τους. 

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Το χαρακτηριστικό της ΓΑΔ, είναι η δυσανάλογη σχέση της έντασης της ανησυχίας για τον κίνδυνο ή τις επιπτώσεις μίας σειράς γεγονότων ή των επιπτώσεων αυτών. Τα άτομα ανησυχούν για καθημερινές δραστηριότητες ρουτίνας όπως επαγγελματικές και οικονομικές υποχρεώσεις, σχέσεις, θέματα υγείας, ραντεβού κ.α. Τα συμπτώματα ποικίλλουν σε συνδυασμό, συχνότητα και ένταση. Κάποια από αυτά περιλαμβάνουν: νευρικότητα, αίσθημα αγωνίας/πανικού, ευερεθιστότητα, διαταραχές ύπνου και έλλειψη σεξουαλικής διάθεσης. Τα πιο ενοχλητικά όμως θεωρούνται τα Ψυχοσωματικά συμπτώματα όπως μυϊκή ένταση, διαταραχές ύπνου, έλλειψη σεξουαλικής διάθεσης, δύσπνοια, ζαλάδες, ναυτία, εφίδρωση, παγωμένα άκρα, ταχυπαλμία και γαστρεντερικές διαταραχές. Συχνά εμφανίζονται σύνοδα νοητικά συμπτώματα που περιλαμβάνουν: δυσκολία συγκέντρωσης, εκνευρισμό, κόπωση, διαταραχές μνήμης, ευθιξία και έμμονες σκέψεις. Πιθανές είναι και οι ψυχοσωματικές αντιδράσεις όπως γαστρεντερικές διαταραχές, τρέμουλο, εφίδρωση, ημικρανίες, μυϊκούς πόνους, ταχυπαλμία, αϋπνία και δερματολογικά προβλήματα. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ανησυχία για την ασφάλεια ενός αγαπημένου προσώπου, η οποία μπορεί να ξεκινά από την στιγμή που το άτομο ξυπνά και να συνεχίζεται ολόκληρη την ημέρα. 

Ο ρόλος της ανησυχίας στην ΓΑΔ

Η ανησυχία χωρίζεται σε Τύπου 1 και 2. 

Όταν τα άτομα αντιμετωπίζουν μία κατάσταση που τους προκαλεί άγχος, τότε αρχίζουν να υιοθετούν θετικές πεποιθήσεις/πιστεύω σε σχέση με την ανησυχία (πχ. η πεποίθηση ότι η ανησυχία θα τους βοηθήσει να ανταπεξέλθουν στην αγχωτική κατάσταση). Αυτή η διεργασία είναι γνωστή ως ανησυχία Τύπου 1, η οποία εμφανίζεται σε καθημερινά εξωτερικά γεγονότα, όπως είναι οι ανησυχίες που αφορούν κοινωνικά θέματα ή θέματα υγείας. Παράδειγμα: Ο Γιώργος πρέπει να ανταπεξέλθει σε μία ιδιαίτερα απαιτητική ημέρα στη δουλειά του. Αυτό το γεγονός του προκαλεί ανησυχία σχετικά με το πώς θα αποδώσει. Ο Γιώργος πιστεύει ότι αυτή του η ανησυχία τον κρατάει σε εγρήγορση για να μπορέσει να τα πάει όσο καλύτερα γίνεται.

Η ανησυχία Τύπου 1 αρχικά δημιουργεί άγχος, αλλά αργότερα μπορεί να αυξήσει ή να μειώσει το άγχος, αναλόγως με το αν το πρόβλημα που προκάλεσε την ανησυχία έχει επιλυθεί. Στο παράδειγμά μας, ο Γιώργος θα ανακουφιστεί από την ανησυχία του αν αποδώσει καλά στην απαιτητική ημέρα στη δουλειά ή θα αγχωθεί πρτισότερο αν δεν τα πάει καλά.

Κατά τη διάρκεια, όμως, της πορείας της ανησυχίας Τύπου 1, όπως αυτή περιγράφηκε παραπάνω, μπορεί να σχηματιστούν αρνητικές πεποιθήσεις/πιστεύω που αφορούν την ίδια ανησυχία. Το άτομο, δηλαδή, μπορεί να αρχίσει να αγχώνεται για το γεγονός καθεαυτό ότι ανησυχεί, φοβούμενο ότι η ανησυχία του είναι ανεξέλεγκτη ή ότι ακόμα μπορεί να είναι εγγενώς επικίνδυνη. Αυτή η «ανησυχία για την ανησυχία» ορίζεται ως ανησυχία Τύπου 2. Στο παράδειγμά μας, λοιπόν, αν ο Γιώργος αρχίσει να ανησυχεί για το γεγονός ότι είναι πάρα πολύ αγχωμένος με τη δουλειά του και αρχίσει να πιστεύει ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφικά αποτελέσματα για τον ίδιο, τότε πρόκειται για την ανησυχία τύπου 2.

Όταν το άτομο αναπτύξει ανησυχίες τύπου 2 αρχίζει να αποφεύγει τις καταστάσεις που του δημιουργούν άγχος και προσπαθεί να ελέγξει τη σκέψη του και τη συμπεριφορά του έτσι ώστε να προλάβει τις καταστροφικές για εκείνο συνέπειες της ανησυχίας. Οι προσπάθειες αυτές του ατόμου να αποφύγει ή να ελέγξει την ανησυχία συνήθως αποτυγχάνουν και έχουν αντίθετα αποτελέσματα με συνέπεια η ανησυχία να διογκώνεται και να ερμηνεύεται ως ακόμα πιο καταστροφική. Αυτός ο φαύλος κύκλος της ανησυχίας αναπτύσσει και διαιωνίζει τη ΓΑΔ.

Συμπερασματικά, οι αρνητικές πεποιθήσεις σχετικά με την ανησυχία και η επακόλουθη ανησυχία Τύπου 2 είναι αυτές που διαχωρίζουν τις φυσιολογικές ανησυχίες από τις προβληματικές ανησυχίες της ΓΑΔ και κατά συνέπεια τους ασθενείς με ΓΑΔ από τα μη κλινικά ανήσυχα άτομα.

Πιθανοί λόγοι ασθένειας

Υπάρχουν διάφορα αίτια της συγκεκριμένης ασθένειας. Ένα από αυτά είναι ότι τα άτομα έχουν μάθει σε πρώιμη μόλις ηλικία να αποκρύπτουν το άγχος τους και να είναι μια αγχώδη κατάσταση, η οποία δεν είναι μέσα στην οικογένεια ή στην κοινωνία αποδεκτή. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει ένα αίσθημα ότι το να έχεις άγχος και να το εκδηλώνεις είναι πολύ κακό. Με λίγα λόγια, μαθαίνουν να αποκρύπτουν το άγχος τους και με αυτόν τον τρόπο, εσωτερικά, αγχώνονται περισσότερο.

Σε μια οικογένεια, θα μπορούσε ένας κηδεμόνας ή και οι δύο να είναι συνεχώς αγχωμένοι. Αυτό, δημιουργεί στο παιδί την εντύπωση ότι η συμπεριφορά αυτή είναι ‘σωστή’ καθώς την κάνει και ο γονιός, ο οποίος παίρνει τον ρόλο του πρότυπου, ιδιαίτερα σε μικρές ηλικίες. Αυτή η συνέχεια συμπεριφοράς από παιδί ως μεγαλύτερες ηλικίες μπορεί να αποδώσει έναν αγχωμένο ενήλικα.

Σημαντικός είναι επίσης ο παράγοντας που αφορά τον εγκέφαλο. Σημεία του εγκεφάλου που συνδέονται με το συναίσθημα, τη συμπεριφορά και τη μνήμη δυσλειτουργούν. Προκαλείται λοιπόν, ένα έντονο αίσθημα άγχους χωρίς να υπάρχει πραγματικός λόγος.

Ερευνητικό υλικό δείχνει, ότι τα άτομα με ΓΑΔ, πιστεύουν ότι κάτι κακό θα τους συμβεί στο μέλλον. Για να το αποτρέψουν, αγχώνονται διαρκώς και κρατούν τον εαυτό τους σε εγρήγορση μέχρι αυτή η απειλή να εμφανιστεί. Το αξιοσημείωτο εδώ είναι ότι η απειλή μπορεί να είναι και φανταστική, συνεπώς να μην υπάρχει λόγος προστασίας και το άτομο να κουράζεται από όλη αυτή την ένταση που του προκαλείται.

Αιτιολογία ΓΑΔ: Γνωστικοί παράγοντες

  1. Τα παιδιά μπορεί να ανησυχούν υπερβολικά για τις επιδόσεις τους στο σχολείο, για τις σχέσεις τους με τα παιδιά και πολλές φορές δίνουν την εντύπωση του τελειομανή.
    Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής είναι η ανησυχία. Τα άτομα με ΓΑΔ ανησυχούν συνεχώς και πολύ συχνά για ασήμαντα πράγματα. Η ανησυχία του ατόμου αναφέρεται στην γνωστική του τάση να αναμασά ένα πρόβλημα και να μην μπορεί να ησυχάσει από αυτό και συνήθως αυτή η ανησυχία συνεχίζεται γιατί το άτομο δεν μπορεί να καταλήξει σε μία λύση του προβλήματος.

Οι περισσότεροι από εμάς ανησυχούμε συχνά, αλλά οι ανησυχίες των ατόμων με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή είναι υπερβολικές, ανεξέλεγκτες και για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Άλλα συμπτώματα που είναι παρόντα στην ΓΑΔ είναι η εύκολη κόπωση, η ευερεθιστότητα, η νευρικότητα, η δυσκολία συγκέντρωσης και η μυϊκή ένταση. Τα άτομα με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή ανησυχούν για ζητήματα παρόμοια με αυτά που απασχολούν τους περισσότερους από εμάς, όπως οι σχέσεις, η υγεία, τα επαγγελματικά και οικονομικά θέματα, οι καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε. Η διαφορά είναι ότι αυτά τα άτομα ανησυχούν περισσότερο για αυτά τα ζητήματα και οι επίμονες ανησυχίες τους  παρεμποδίζουν την καθημερινότητά τους και τους καθιστούν δυσλειτουργικούς σε όλα τα επίπεδα της ζωής τους.

Η ΓΑΔ συνήθως ξεκινά στην εφηβεία, αν και τα άτομα με την διαταραχή αυτή συχνά αναφέρουν ότι είχαν την τάση να ανησυχούν σε όλη την διάρκεια της ζωής τους, ενώ συχνά τείνει να εμφανίζεται μαζί με άλλες αγχώδεις διαταραχές, καθώς και με την κατάθλιψη. Οι γνωστικοί παράγοντες μπορούν να μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε γιατί κάποια άτομα ανησυχούν περισσότερο από κάποια αλλά. Η ανησυχία, το βασικό χαρακτηριστικό της ΓΑΔ, μοιάζει τόσο δυσάρεστο που αναρωτιέται κανείς γιατί κάποιοι άνθρωποι να ανησυχούν τόσο πολύ. Ας δούμε λοιπόν πώς λειτουργεί η ανησυχία.

Πολλές έρευνες δείχνουν ότι  τα άτομα με ΓΑΔ, σε μεγάλο ποσοστό, έχουν βιώσει κάποιο τραύμα, όπως θάνατο, τραυματισμό ή κάποια ασθένεια. Η ανησυχία, λοιπόν, μπορεί να τους αποσπά από την δυσφορία που θα βίωναν εάν αντανακλούσαν αυτά τα τραυματικά συμβάντα ή σε πολλές περιπτώσεις να τους προστατεύει από φρικιαστικές νοερές εικόνες πιθανών μελλοντικών στρεσογόνες συμβάντων, όπως για παράδειγμα η εικόνα ενός προσώπου που αγαπούν σε τροχαίο δυστύχημα.

Μη λειτουργικό Άγχος

Το Άγχος χωρίζεται σε υγιές και μη. Η διαφορά εντοπίζεται στην ένταση και τη συχνότητα εμφάνισης των συμπτωμάτων. Το άτομο με παθολογικό Άγχος, δυσλειτουργεί σε όλους τους τομείς της καθημερινότητάς του. 

Η ανησυχία σε αυτές τις περιπτώσεις δρα ως ενίσχυση επειδή αποσπά την προσοχή των ατόμων από ισχυρά αρνητικά συναισθήματα και αγχογόνες νοερές εικόνες. Η ανησυχία είναι ένα συναίσθημα που δεν περιλαμβάνει νοερές εικόνες ούτε προκαλεί έντονες σωματικές αλλαγές που συνήθως συνοδεύουν ένα δυσάρεστο συναίσθημα και φαίνεται να μειώνει τις ψυχοφυσιολογικές ενδείξεις της διέγερσης. Συνεπώς, τα άτομα με ΓΑΔ ενδεχομένως αποφεύγουν μέσω της ανησυχίας άλλα δυσάρεστα συναισθήματα που θα ήταν πιο έντονα από ο,τι είναι η ανησυχία. Ως συνέπεια όμως αυτής της αποφυγής το άγχος που σχετίζεται με τις διάφορες ανησυχίες και αγχογόνες νοερές εικόνες δεν αποσβένεται.

 

Θεραπεία της ΓΑΔ

Συμπεριφορικές και γνωστικές προσεγγίσεις

Μια σημαντική συμπεριφορική προσέγγιση περιλαμβάνει την εκπαίδευση στην χαλάρωση. Ο θεραπευτής διδάσκει στο άτομο στρατηγικές ώστε να συμπεριφέρεται με τρόπους που προάγουν την ηρεμία, οι οποίες περιλαμβάνουν την χαλάρωση των μυϊκών ομάδων και την δημιουργία χαλαρωτικών νοερών εικόνων.

Η γνωστική- συμπεριφορική θεραπεία εστιάζεται στο να βοηθήσει το άτομο να αμφισβητήσει τις σκέψεις του γύρω από πιθανές απειλές ή συνθήκες στις οποίες χάνει τον έλεγχο, αλλά και στο να εντοπίσει τις ενδείξεις του άγχους, να αντιμετωπίσει τις αρνητικές σκέψεις τους και να εστιάσει στην παρούσα στιγμή αντιμετωπίζοντας βασικούς φόβους που ενδεχομένως αποφεύγει μέσω της ανησυχίας.

tress είναι η κατάσταση της απειλούμενης ή διαταραγμένης ομοιόστασης του οργανισμού, η διατάραξη της ισορροπίας του οργανισμού στην προσπάθειά του να αντιμετωπίσει ένα στρεσογόνο ερέθισμα. Όταν το άτομο εκτίθεται σε στρεσογόνα ερεθίσματα διεγείρεται το συμπαθητικό νευρικό σύστημα με αποτέλεσμα να εκκρίνονται κατεχολαμίνες οι οποίες διεγείρουν το ΚΝΣ οπότε ο οργανισμός βρίσκεται σε εγρήγορση.

Όταν το άτομο προσέρχεται για θεραπεία Γενικευμένης Αγχώδους διαταραχής, συνήθως υπάρχει χρονιότητα και μέσης έντασης συμπτωματολογία. Αν και η Γνωστική Συμπεριφορική Θεραπεία αποτελεί την παρέμβαση εκλογής λόγω των τεχνικών που εφαρμόζονται σε κάποιες περιπτώσεις ο συνδυασμός με φαρμακευτική αγωγή έχει τα πιο άμεσα αποτελέσματα. Η ΓΣΘ επικεντρώνεται στα εξής σημεία:

  1. Μείωση της υπερδιέγερσης η οποία προκαλεί ή ενισχύει το άγχος. Μέσω της θεραπευτικής- συνεργατικής σχέσης εντοπίζονται οι καταστάσεις και συνήθειες στην καθημερινότητα του ατόμου που προκαλούν υπερδιέγερση προκειμένου να αναζητηθούν λύσεις. Ο θεραπευόμενος εκπαιδεύεται με ασκήσεις αναπνοής και προοδευτικής μυϊκής χαλάρωσης εντός και εκτός της συνεδρίας με στόχο την ηρεμία.
  2. Αναγνώριση και αντιμετώπιση φόβων.

Με τη βοήθεια του θεραπευτή το άτομο μπορεί να αναγνωρίσει διάφορες καταστάσεις, συναισθήματα ή σκέψεις που του προκαλούν φόβο. κατατάξει με ιεραρχική σειρά αυτά που τον φοβίζουν ξεκινώντας με εκείνο που τον φοβίζει λιγότερο και καταλήγοντας σε αυτό που τον φοβίζει περισσότερο. Έπειτα, με την ενίσχυση του θεραπευτή, το άτομο μπορεί να εκτεθεί στους φόβους του από τον μικρότερο στο μεγαλύτερο με μικρά βήματα την κάθε φορά. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να οικειοποιηθεί ο θεραπευόμενος με τις καταστάσεις που του δημιουργούν φόβο και να αρχίσει να τις αντιμετωπίζει με περισσότερη αυτοπεποίθηση.

Να τροποποιήσει τον τρόπο που σκέφτεταιΟ θεραπευόμενος μπορεί να εντοπίσει και να αλλάξει τον αρνητικό τρόπο σκέψης του. Οι άνθρωποι πολλές φορές αντιμετωπίζουν τα διάφορα συμβάντα πολύ προσωπικά, προσπαθούν να προβλέψουν και να προλάβουν δυσάρεστες καταστάσεις που το πιθανότερο είναι να μην συμβούν, ή εκλαμβάνουν μια απλή δυσκολία που προκύπτει ως μια ολοκληρωτική καταστροφή. Πολλοί άνθρωποι που ανησυχούν έντονα έχουν ορίσει κάποιες άκαμπτες  πεποιθήσεις για τη ζωή τους, όπως «Αν δεν είμαι τέλειος, είμαι αποτυχημένος», «Αν δεν αρέσω σε κάποιον, τότε είμαι ελλατωματική» ή κανόνες όπως «Δεν πρέπει ποτέ να είμαι αγχωμένη», «Πρέπει να είμαι απόλυτα σίγουρος». Τρόποι σκέψεις όπως οι παραπάνω δημιουργούν μη ρεαλιστικές απόψεις και προσδοκιες. Το άτομο μαθαίνει να τους εντοπίζει και να τους αντικαθιστά με ποιο ρεαλιστικούς, λειτουργικούς τρόπους σκέψης.

Ο θεραπευόμενος μαθαίνει πώς να αντιμετωπίζει την ανησυχία Ένας άνθρωπος που ανησυχεί υπερβολικά για διάφορα θέματα, πιθανότατα πιστεύει ότι η ανησυχία του τον προετοιμάζει για τα χειρότερα που μπορούν να συμβούν και με αυτό τον τρόπο τον προστατεύει. Στην πραγματικότητα,όμως, το αποτέλεσμα της υπερβολικής ανησυχία είναι να τον ταλαιπωρεί και να τον καταβάλλει. Μέσα από τη θεραπεία το άτομο μαθαίνει να ξεχωρίζει την λειτουργική ανησυχία από την προβληματική, να συμβιβάζεται με τον παράγοντα της αβεβαιότητας στη ζωή, να απολαμβάνει την κάθε στιγμή στο εδώ και τώρα χωρίς να επικρίνει τον εαυτό του. Τέλος, μαθαίνει να αντιμετωπίζει τις  ανησυχίες σαν δυσσάρεστες παρεμβολές που όμως είναι δυνατό να ελεγχούν, χωρίς να δημιουργούν συνεχώς την αίσθηση κινδύνου η οποία οδηγεί σε διαρκή ένταση.

Ανάπτυξη συναισθηματικής νοημοσύνης Τα άτομα που πλημμυρίζονται από τις ανησυχίες τους δυσκολεύονται συχνά να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους. Πιστεύουν ότι τα συναισθήματά τους θα τους κατακλύσουν, θα διαρκέσουν επ’ αόριστον ή ότι δεν βγάζουν νόημα. Στη ζωή ο σκοπός δεν είναι να εξαλείψουμε τα συναισθήματά μας, αλλά να μάθουμε να ζούμε ουσιωδώς με αυτά. Η θεραπεία βοηθά το άτομο να συμβιβαστεί με τα συναισθήματά του, τα οποία δίνουν νόημα και χρώμα στη ζωή.

Βελτιώση των διαπροσωπικών σχέσεων Το υψηλό άγχος του ατόμου συχνά συνδέεται με συγκρούσεις και παρεξηγήσεις στις σχέσεις του. Η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει το άτομο να μάθει να αναγνωρίζει τυχόν προβληματικά ζητήματα που δυσχεραίνουν τις σχέσεις του και κατ’ επέκταση να ενεργεί μέσα σ’αυτές με νέους τρόπους αντιμετώπισης με στόχο τη βελτίωσή τους. Η επικοινωνία, η ενεργητική/αποτελεσματική ακρόαση, η διεκδικητικότητα, η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και η αύξηση των θετικών εμπειριών είναι σημαντικά κομμάτια της θεραπείας.

Η Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή εμφανίζεται σε πληθυσμό που αγγίζει τα 6,8 εκατομμύρια ανθρώπους. Διπλάσιες πιθανότητες εμφάνισης της συγκεκριμένης αγχώδης διαταραχής σημειώνει το γυναικείο φύλο. Ωστόσο, μόνο το 1/3 των ατόμων θα αναγνωρίσουν την διαταραχή και θα αναζητήσουν θεραπεία.

 

Αντιμετώπιση γενικευμένης αγχώδους διαταραχής

Έρευνες προτείνουν ότι η πιο αποτελεσματική λύση είναι κάποιος να παρακολουθήσει ψυχοθεραπεία. Η γνωστική συμπεριφοριστική θεραπεία είναι ιδιαίτερα εύστοχη στην αντιμετώπιση για τις αγχώδης διαταραχές.

Τεχνικές χαλάρωσης, όπως οι αναπνοές από το διάφραγμα σε συγκεκριμένους χρόνους, η οποία επιτρέπει την κατάλληλη πρόσληψη οξυγόνου στον εγκέφαλο, προστατεύοντας το άτομο από υπεροξυγόνωση, ζαλάδες και ταχυκαρδία.

Πολλές φορές, μπορεί να είναι βοηθητική και μια ομαδική θεραπεία, καθώς το άτομο αρχίζει να μιλάει σε κόσμο για κάτι το οποίο πιθανόν ντρεπόταν να επικοινωνήσει, το άγχος του.

 

Θεραπεία Γενικευμένης Αγχώδους Διαταραχής

Το γνωσιακό – συμπεριφοριστικό μοντέλο ψυχοθεραπείας μέσω της χρήσης ποικίλων τεχνικών στοχεύει στην τροποποίηση αυτών των αρνητικών πεποιθήσεων που συντηρούν την ΓΑΔ και στην αντικατάστασή τους με πιο λειτουργικές πεποιθήσεις που θα βοηθήσουν το θεραπευόμενο να αντιμετωπίσει την προβληματική του ανησυχία και κατά συνέπεια τη δυσλειτουργία που προκαλεί η διαταραχή.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής είναι η ανησυχία. Τα άτομα με ΓΑΔ ανησυχούν συνεχώς και πολύ συχνά για ασήμαντα πράγματα. Η ανησυχία του ατόμου αναφέρεται στην γνωστική του τάση να αναμασά ένα πρόβλημα και να μην μπορεί να ησυχάσει από αυτό και συνήθως αυτή η ανησυχία συνεχίζεται γιατί το άτομο δεν μπορεί να καταλήξει σε μία λύση του προβλήματος.

Οι περισσότεροι από εμάς ανησυχούμε συχνά, αλλά οι ανησυχίες των ατόμων με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή είναι υπερβολικές, ανεξέλεγκτες και για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Άλλα συμπτώματα που είναι παρόντα στην ΓΑΔ είναι η εύκολη κόπωση, η ευερεθιστότητα, η νευρικότητα, η δυσκολία συγκέντρωσης και η μυϊκή ένταση. Τα άτομα με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή ανησυχούν για ζητήματα παρόμοια με αυτά που απασχολούν τους περισσότερους από εμάς, όπως οι σχέσεις, η υγεία, τα επαγγελματικά και οικονομικά θέματα, οι καθημερινές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε. Η διαφορά είναι ότι αυτά τα άτομα ανησυχούν περισσότερο για αυτά τα ζητήματα και οι επίμονες ανησυχίες τους  παρεμποδίζουν την καθημερινότητά τους και τους καθιστούν δυσλειτουργικούς σε όλα τα επίπεδα της ζωής τους.

 

 

    1. Μια σημαντική συμπεριφορική προσέγγιση περιλαμβάνει την εκπαίδευση στην χαλάρωση. Ο θεραπευτής διδάσκει στο άτομο στρατηγικές ώστε να συμπεριφέρεται με τρόπους που προάγουν την ηρεμία, οι οποίες περιλαμβάνουν την χαλάρωση των μυϊκών ομάδων και την δημιουργία χαλαρωτικών νοερών εικόνων.
    2. Η γνωστική- συμπεριφορική θεραπεία εστιάζεται στο να βοηθήσει το άτομο να αμφισβητήσει τις σκέψεις του γύρω από πιθανές απειλές ή συνθήκες στις οποίες χάνει τον έλεγχο, αλλά και στο να εντοπίσει τις ενδείξεις του άγχους, να αντιμετωπίσει τις αρνητικές σκέψεις τους και να εστιάσει στην παρούσα στιγμή αντιμετωπίζοντας βασικούς φόβους που ενδεχομένως αποφεύγει μέσω της ανησυχίας.

 

Related posts

Μηχανισμός Φυγής ή Πάλης

Μηχανισμός Φυγής ή Πάλης

Τι είναι ο Μηχανισμός «Φυγής ή Πάλης»; Ως όρος ο Μηχανισμός «Φυγής ή Πάλης (Fight or Flight Response), χρησιμοποιήθηκε αρχικά από έναν Αμερικάνο...

Posted